REA MED
Πολυϊατρείο

Το Αιματολογικό Τμήμα του REA MED παρέχει εξειδικευμένη διάγνωση και παρακολούθηση αιματολογικών διαταραχών, με ιδιαίτερη έμφαση στη διερεύνηση της θρομβοφιλίας και των διαταραχών πήξης. Μέσα από ολοκληρωμένη κλινική εκτίμηση και εξατομικευμένη προσέγγιση, το τμήμα συμβάλλει στην πρόληψη και την έγκαιρη αντιμετώπιση θρομβωτικών επεισοδίων.

Η θρομβοφιλία αποτελεί ομάδα διαταραχών που αυξάνουν την προδιάθεση για θρόμβωση, χωρίς όμως να οδηγούν απαραίτητα στην εμφάνισή της. Μπορεί να είναι κληρονομική ή επίκτητη και σχετίζεται κυρίως με φλεβικές θρομβώσεις, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις συνδέεται και με επιπλοκές κατά την κύηση.

Ιδιαίτερη σημασία έχει το αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο, μία επίκτητη μορφή θρομβοφιλίας που μπορεί να επηρεάσει τόσο τη φλεβική όσο και την αρτηριακή κυκλοφορία και έχει αποδεδειγμένη συσχέτιση με μαιευτικές επιπλοκές, όπως αποβολές, προεκλαμψία και διαταραχές ανάπτυξης του εμβρύου.

Το τμήμα απευθύνεται σε ασθενείς με ιστορικό ή υποψία θρομβώσεων, αλλά και σε άτομα που εμφανίζουν συμπτώματα όπως οίδημα ή πόνο στα κάτω άκρα, δύσπνοια, πόνο στο θώρακα ή άλλα συμπτώματα που ενδέχεται να σχετίζονται με θρομβοεμβολική νόσο.

Στο πλαίσιο της εκτίμησης περιλαμβάνεται, όπου ενδείκνυται, η διερεύνηση θρομβοφιλίας (κληρονομικής ή επίκτητης), καθώς και η αξιολόγηση αιματολογικών παραμέτρων που ενδέχεται να σχετίζονται με επιπλοκές της κύησης, όπως καθ’ έξιν αποβολές, προεκλαμψία ή διαταραχές της πλακουντιακής λειτουργίας.

Το Τμήμα Γενικών Υπερήχων του REA MED αποτελεί βασικό πυλώνα διαγνωστικής ιατρικής, προσφέροντας σύγχρονες απεικονιστικές εξετάσεις με στόχο την αξιόπιστη και έγκαιρη διάγνωση. Με τη χρήση σύγχρονου εξοπλισμού, καλύπτεται ένα ευρύ φάσμα εξετάσεων, που αφορούν την κοιλία, τον θυρεοειδή, το ουροποιητικό σύστημα, τα αγγεία και άλλα ανατομικά πεδία.

Το τμήμα εξυπηρετεί τόσο προληπτικό όσο και διαγνωστικό έλεγχο, ενώ συμβάλλει ουσιαστικά στη συνολική ιατρική εκτίμηση του ασθενούς.

Στο πλαίσιο του τμήματος πραγματοποιείται και παρακέντηση θυρεοειδούς με λεπτή βελόνα (FNA) υπό υπερηχογραφική καθοδήγηση, όταν αυτό κρίνεται απαραίτητο για τη διερεύνηση όζων ή άλλων ευρημάτων.

Το Ενδοκρινολογικό Τμήμα του REA MED εξειδικεύεται στη διάγνωση και παρακολούθηση νοσημάτων που σχετίζονται με το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό. Το τμήμα απευθύνεται σε ασθενείς με θυρεοειδοπάθειες, διαταραχές γλυκόζης, ορμονικές διαταραχές και μεταβολικά προβλήματα, προσφέροντας οργανωμένη και εξατομικευμένη ιατρική προσέγγιση.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην πρόληψη, την έγκαιρη διάγνωση και τη μακροχρόνια παρακολούθηση.

Το Νευρολογικό Τμήμα του REA MED παρέχει εξειδικευμένη εκτίμηση, διάγνωση και παρακολούθηση παθήσεων του κεντρικού και περιφερικού νευρικού συστήματος. Το τμήμα απευθύνεται σε ασθενείς με νευρολογικά συμπτώματα ή ήδη διαγνωσμένες παθήσεις που απαιτούν συστηματική παρακολούθηση και στοχευμένη θεραπευτική προσέγγιση.

Η Πολλαπλή Σκλήρυνση κάνει την εμφάνιση της στην Ιστορία μέσα από το προσωπικό ημερολόγιο του Αυγούστου Εστέ, εγγονού του Γεωργίου Γ της Βρετανίας το 1822. Το 1868 Ο Charcot βαφτίζει την πάθηση, από την μελέτη παθολογοανατομικών ευρημάτων, από ασθενείς του.

Η πάθηση αφορά όλες τις γεωγραφικές περιοχές, όλες τις εθνότητες. Υπολογίζεται ότι στην Ελληνική Επικράτεια η Πολλαπλή Σκλήρυνση αφορά έναν πληθυσμό που υπερβαίνει τις 20.000 άτομα . Η διάγνωση αφορά κυρίως νεαρά άτομα και κυρίως γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία.

Θεωρείται το πρώτο αίτιο μη τραυματικής αναπηρίας μέχρι εξήντα ετών. Δεδομένο, που πιστεύουμε ότι πλέον αλλάζει, γιατί η ιατρική κοινότητα δίνει πια μεγαλύτερη σημασία στην έγκαιρη – πρώιμη διάγνωση και την άμεση θεραπευτική παρέμβαση με φαρμακευτικές αγωγές , που έχουν υψηλή αποτελεσματικότητα, παράμετροι, που διαδραματίζουν πρωταρχικό ρόλο στην πρόγνωση της πάθησης.

Ακόμα και σήμερα η διάγνωση της Πολλαπλής Σκλήρυνσης είναι μια διάγνωση εξ αποκλεισμού, όταν δεν υπάρχει μια καλύτερη εξήγηση για την συμπτωματολογία και την κλινική εικόνα του ασθενούς.

Τα διαγνωστικά κριτήρια που χρησιμοποιούμαι ξεκινούν το ταξίδι τους το 1954 (Allison and Millar). Ο Schumacher το 1965 μετά από επιδημιολογικές μελέτες θέτει το πρώτο κλινικό πλαίσιο της διάγνωσης. Η προσέγγιση στην ακριβέστερη διάγνωση συνεχίζεται με την προσθήκη παρακλινικών στοιχείων από τον Poser το 1983 για να φτάσουμε στην εποχή μας με τα κριτήρια McDonald και την πρόσφατη αναθεώρηση τους το 2025.

Οι απεικονίσεις του ΚΝΣ με τις μαγνητικές παραμένουν οι πιο χρήσιμοι πληροφοριοδότες τόσο για την διάγνωση όσο και για την παρακολούθηση των ασθενών μας .Οι τυπικές βλάβες για την Π.Σ. στις μαγνητικές απαιτούνται για την διάγνωση της Νόσου.

Τόσο η υπό-διάγνωση, όσο και η λανθασμένη διάγνωση έχουν καταστρεπτικές συνέπειες για την υγεία του ασθενούς. Η τακτική παρακολούθηση είναι απαραίτητη, γιατί η διάγνωση θα πρέπει να επανεκτιμάται σε τακτά χρονικά διαστήματα, ο ασθενής αλλάζει και η νόσος αλλάζει μέσα στον χρόνο.

Η Πολλαπλή Σκλήρυνση παρότι χαρακτηρίζεται, ως αυτοάνοσο νόσημα, το υπεύθυνο αντιγόνο δεν έχει εντοπιστεί, ούτε έχει απομονωθεί ειδικό αντίσωμα. Ξέρουμε ότι στα αρχικά στάδια της νόσου την παθοφυσιολογική διαδικασία καθοδηγούν κύτταρα της επίκτητης ανοσίας, που έχουν την ¨κακή¨ ιδιότητα να προσβάλλουν το ΚΝΣ εκφράζοντας το φλεγμονώδες στάδιο και καταστρέφοντας την μυελίνη, το περίβλημα των νευρικών ινών. Με το πέρασμα των χρόνων κύτταρα της φυσικής ανοσίας συνεχίζουν την παθολογική διαδικασία εκφράζοντας το νευροεκφυλιστικό στάδιο της νόσου.

Το κυριότερο πρόβλημα είναι η καθυστερημένη διάγνωση. Οι ασθενείς εκλογικεύουν συμπτώματα, κανείς δεν θέλει να είναι «άρρωστος». Πολλές φορές τα συμπτώματα των ασθενών εκλαμβάνονται ως ρευματολογικής, ορθοπεδικής ή και ψυχιατρικής φύσεως και αντιμετωπίζονται ως τέτοια. Οι δοκιμασίες ρουτίνας και η καθημερινή κλινική πρακτική δεν είναι προσανατολισμένες στην ανίχνευση των κατάλληλων σημείων, που θα οδηγήσουν στην διάγνωση.

Από το 1993 μέχρι σήμερα ειδικές φαρμακευτικές επιλογές αποδεικνύουν ότι αποτελεσματικά αναστέλλουν την εξέλιξη της Πολλαπλής Σκλήρυνσης. Άλλες θεραπείες δρουν τροποποιώντας το ανοσολογικό σύστημα και άλλες θεραπείες δρουν κατασταλτικά προκαλώντας ανοσολογική ανασύσταση.

Προσφάτως έχουν εγκριθεί θεραπείες κατά την διάρκεια της κυήσεως και του θηλασμού. Μέχρι το 1996 και πριν από την δημοσίευση της πολυκεντρικής ευρωπαϊκής μελέτης του Confanvreu η εγκυμοσύνη θεωρούνταν αρνητικός παράγοντας για την εξέλιξη της νόσου.

Η νεαρή ηλικία διάγνωσης και το γυναικείο φύλο, μεμονωμένες βλάβες κυρίως αισθητηριακών εκδηλώσεων, η πλήρης αποκατάσταση μετά από μια υποτροπή, η απουσία αναπηρίας πέντε έτη μετά την διάγνωση, το χαμηλό φορτίο βλαβών στις μαγνητικές απεικονίσεις του ΚΝΣ, η απουσία ολιγοκλωνικών ζωνών στο ΕΝΥ, θεωρούνται σημεία καλής πρόγνωσης της νόσου

Μια σημαντική παράμετρος επιλογής της ειδικής θεραπείας για την Πολλαπλή Σκλήρυνση είναι η παρουσία και άλλων νοσημάτων στον ίδιο ασθενή. Οι φαρμακευτικές επιλογές θα πρέπει να προσαρμόζονται ανάλογα με τις θεραπείες , που ήδη λαμβάνει ή παρουσιάζει ο ασθενής .

Η υπέρταση, η υπερχοληστερολαιμία ο σακχαρώδης διαβήτης, οι καρδιολογικές παθήσεις, η παχυσαρκία, οι αγχώδεις διαταραχές, οι φλεγμονώδεις παθήσεις του εντέρου, τα ρευματικά και άλλα αυτοάνοσα νοσήματα είναι συνήθη προβλήματα , που μπορούν να συνυπάρχουν με την Πολλαπλή Σκλήρυνση .

Οι φαρμακευτικές αγωγές για τις νόσους αυτές θα πρέπει με αποτελεσματικότητα και ασφάλεια να συνυπάρξουν με την αγωγή για την αντιμετώπιση της Πολλαπλής Σκλήρυνσης.

Η τακτική παρακολούθηση παραμένει η χρυσή οδηγία, που προφυλάσσει τον ασθενή από την εξέλιξη της πάθηση. Αυτή θα πρέπει να περιλαμβάνει την κλινική εκτίμηση, τις τακτικές εργαστηριακές εξετάσεις και τον απεικονιστικό έλεγχο του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος.

Συνοψίζοντας την γνωριμία μας με την Πολλαπλή Σκλήρυνση οι παρακάτω παράγοντες μας οδηγούν στην καλύτερη αντιμετώπιση της.

Η πρώιμη διάγνωση και η άμεση θεραπευτική παρέμβαση, η προσοχή σε θέματα ασφάλειας των φαρμακευτικών επιλογών και των συννοσηροτήτων αλλά και των φαρμάκων που χορηγούνται για αυτές τις παθήσεις.

Αυτές είναι οι αρχές , που θα μας βοηθήσουν να έχουμε κάνει το καλύτερο για τον άνθρωπο που παρακολουθούμε . Ελπίζουμε ότι είμαστε κοντά στην ανακάλυψη του αίτιου, που προκαλεί την Πολλαπλή Σκλήρυνση και την απαλλαγή από την πάθηση.

Η κεφαλαλγία είναι μία νοσολογική οντότητα που περιγράφεται από αρχαιοτάτων χρόνων. Οι πρώτες ιστορικές αναφορές, καταγράφονται το 4.000 π.χ. στην Μεσοποταμία και τότε η νόσος αποδίδονταν σε δαιμονικές δυνάμεις. Ευτυχώς στην πορεία των χρόνων η επιστήμη προχώρησε και πλέον η κεφαλαλγία αποτελεί μία νόσο με σαφή ταξινόμηση και συγκεκριμένα διαγνωστικά και θεραπευτικά κριτήρια. Σήμερα καταγράφεται ότι ένας στους δύο ενήλικες, μέσα σε μία χρονιά, θα βιώσει κεφαλαλγία, ενώ το 90% των ενηλίκων αναφέρει ότι έχει βιώσει κάποια μορφή κεφαλαλγίας, σε κάποια στιγμή στη ζωή του.

Η ευρεία οικογένεια των κεφαλαλγιών, περιέχει πολλές νοσολογικές οντότητες με σαφή κριτήρια ταξινόμησης, όπως η κεφαλαλγία τάσης που είναι και η πιο συχνή, η ημικρανία με αύρα ή χωρίς αύρα , η νευραλγία τριδύμου, η αθροιστική κεφαλαλγία, η κεφαλαλγία από κατάχρηση φαρμάκων κ.α. Ωστόσο ο συχνότερος εκπρόσωπος, με σοβαρό κοινωνικό-οικονομικό αντίκτυπο στη ζωή του πάσχοντος και συνολικά υποβάθμιση της ποιότητας ζωής του είναι η ημικρανία, η οποία αφορά περίπου στο 15% του παγκόσμιου πληθυσμού (1.2 δισεκατομμύρια άνθρωποι). Η συχνότητα εμφάνισης ποικίλει, το 48% αναφέρει έως 4 επεισόδια τον μήνα, το 38% ένα ή κανένα και το 25% τέσσερα ή περισσότερα επεισόδια μηνιαίως.

Η ημικρανία παρουσιάζεται με αναλογία 1:3 σε άνδρες και γυναίκες. Είναι δε, συχνή η εμφάνιση ή η αλλαγή της «συμπεριφοράς» της σε περιόδους με ορμονικές διακυμάνσεις για τις γυναίκες (εφηβεία, έμμηνος ρύση, εγκυμοσύνη, κλιμακτήριος), ενώ φαίνεται να υποχωρεί μετά από την εμμηνόπαυση. Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι το 90% των ημικρανικών ασθενών αναφέρει ότι η ημικρανική κρίση προκαλεί κάποιο ήπιο βαθμό αναπηρίας και το 50% ότι βιώνουν σοβαρή αναπηρία κατά την κρίση και χρειάζεται να απομονωθούν και να παραμείνουν κλινήρεις μέχρι να υποχωρήσουν τα συμπτώματα. Το κόστος λοιπόν είναι μεγάλο, γιατί οι ασθενείς χάνουν συχνά και συστηματικά ημέρες από την οικογένεια τους, την κοινωνική ζωή και την εργασία.

Στο Ειδικό Ιατρείο κεφαλαλγίας γίνεται ακριβής διαγνωστική αξιολόγηση, ώστε να καθοριστεί εύστοχα ο τύπος της κεφαλαλγίας, να αποκλεισθούν περιπτώσεις δευτεροπαθούς κεφαλαλγίας (όπου η κεφαλαλγία εμφανίζεται ως σύμπτωμα κάποιας άλλης υποκείμενης νόσου) και να εξασφαλισθεί η πιο στοχευμένη θεραπευτική προσέγγιση.

Υπάρχει εμπειρία στη χορήγηση σύγχρονων θεραπειών για ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται στα κλασικά φάρμακα. Τα τελευταία χρόνια στην «φαρμακευτική φαρέτρα» έναντι της ημικρανίας έχουν προστεθεί φάρμακα που για πρώτη φορά είναι ειδικά και στοχεύουν-μπλοκάρουν τα παθοφυσιολογικά «μονοπάτια» της ημικρανίας . Τα φάρμακα αυτά, με κυριότερους εκπρόσωπους τα μονοκλωνικά αντισώματα, τα gepants και το botox σημειώνουν σημαντική αποτελεσματικότητα, μεγάλη ασφάλεια και πολύ καλή συμμόρφωση των ασθενών στη λήψη τους, φέρνοντας πραγματικά επανάσταση και μια νέα εποχή στη διαχείριση της ημικρανίας για τους ασθενείς που μέχρι τώρα δεν είχαν ανταπόκριση στις κλασικές θεραπείες (αντικαταθλιπτικά, φάρμακα για την επιληψία κ.α.).

Η κεφαλαλγία λοιπόν, είναι νόσος με σοβαρό αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής και δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να υποεκτιμάται η αναπηρία που προκαλεί, καθώς και το πολυεπίπεδο κόστος της. Το Ειδικό Ιατρείο Κεφαλαλγίας είναι ο κατάλληλος χώρος για τη διαχείριση της νόσου, γιατί εξασφαλίζει ακριβή διάγνωση, στοχευμένη θεραπεία με πρόσβαση στα κλασικά και στα σύγχρονα φάρμακα, μείωση της αναπηρίας (επαναφορά στις κοινωνικές ,οικογενειακές δραστηριότητες και στην εργασία), και τακτική εξατομικευμένη παρακολούθηση.

Το Νεφρολογικό Τμήμα του REA MED ασχολείται με τη διάγνωση, την εκτίμηση και την παρακολούθηση παθήσεων των νεφρών και της νεφρικής λειτουργίας. Το τμήμα απευθύνεται σε ασθενείς που χρειάζονται νεφρολογική αξιολόγηση, έλεγχο νεφρικής λειτουργίας ή παρακολούθηση χρόνιας νεφρικής νόσου.

Στόχος είναι η σωστή και έγκαιρη ιατρική παρέμβαση, ώστε να προλαμβάνονται επιπλοκές και να υποστηρίζεται μακροχρόνια η υγεία του ασθενούς.

Το Ορθοπαιδικό Τμήμα του REA MED παρέχει ολοκληρωμένη ιατρική φροντίδα για παθήσεις του μυοσκελετικού συστήματος, με στόχο τη βελτίωση της κινητικότητας, τη μείωση του πόνου και την αποκατάσταση της καθημερινής λειτουργικότητας του ασθενούς.

Το τμήμα απευθύνεται σε ασθενείς με οξέα ή χρόνια ορθοπαιδικά προβλήματα, καθώς και σε όσους χρειάζονται παρακολούθηση ή αξιολόγηση για θέματα οστικής υγείας.

Μέσω της σύνδεσης με την Κλινική ΡΕΑ, το Ορθοπαιδικό Τμήμα διασφαλίζει τη συνέχεια της φροντίδας, παρέχοντας τη δυνατότητα πλήρους χειρουργικής αντιμετώπισης όπου απαιτείται, καθώς και οργανωμένη προεγχειρητική και μετεγχειρητική παρακολούθηση.

Το Ουρολογικό Τμήμα του REA MED στελεχώνεται από ομάδα έμπειρων ουρολόγων και επιλύει κάθε είδους ουρολογικό πρόβλημα σε ενήλικες άνδρες και γυναίκες.

Ως στυτική δυσλειτουργία ορίζεται η επιμένουσα αδυναμία επίτευξης και διατήρησης στύσης επαρκούς για ικανοποιητική σεξουαλική επαφή. Περίπου 1 στους 2 άνδρες άνω των 50 ετών παρουσιάζουν σε κάποιο βαθμό το πρόβλημα αυτό.

Τα αίτια διακρίνονται σε οργανικά, όπως η αθηροσκλήρωση, καρδιακές παθήσεις, σακχαρώδης διαβήτης, κάπνισμα κ.α. και ψυχογενή, όπως το άγχος, η κατάθλιψη κ.α.

Στα ιατρεία μας δίνεται η δυνατότητα διαγνωστικής προσέγγισης και γίνεται ενημέρωση για όλες τις διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές. Μέσω της εξειδικευμένης ανδρολογικής μας ομάδας δίνεται η δυνατότητα αποκατάστασης της στύσης σε οποιοδήποτε βαθμό διαταραχής αυτής μέσω συντηρητικής, φαρμακευτικής ή και χειρουργικής προσέγγισης.

Επίσης δίνεται η δυνατότητα αποκατάστασης της πρόωρης εκσπερμάτισης.

Επιπροσθέτως, διενεργούνται ανδρολογικά χειρουργεία πάσης φύσεως, όπως πχ ευθειασμοί πέους σε περιπτώσεις νόσου Peyronie, φαλλοπλαστικές , επεμβάσεις αισθητικής ανδρολογίας κ.α.

Δίνεται η δυνατότητα διάγνωσης και θεραπείας του υπογόνιμου άνδρα είτε με φαρμακευτικούς είτε με χειρουργικούς χειρισμούς, όπως πχ με την λήψη βιοψίας όρχεων και σπέρματος για εξωσωματική γονιμοποίηση ή/και κατάψυξη αυτού. Πάντα σε συνεργασία με την Μονάδα Γονιμότητας & Εξωσωματικής Γονιμοποίησης ΡΕΑ και πάντα με στόχο την τεκνοποίηση.

Το Παθολογικό Τμήμα του REA MED αποτελεί βασικό σημείο πρώτης ιατρικής αξιολόγησης, παρέχοντας ολοκληρωμένη κλινική εκτίμηση για τη διάγνωση και αντιμετώπιση ευρέος φάσματος παθήσεων. Με έμφαση στη συνολική εικόνα της υγείας του ασθενούς, το τμήμα συμβάλλει τόσο στη διαχείριση χρόνιων νοσημάτων όσο και στην καθοδήγηση για περαιτέρω διερεύνηση ή παρακολούθηση.

Το τμήμα καλύπτει ανάγκες γενικής παθολογικής εκτίμησης, προληπτικής παρακολούθησης και συνολικής ιατρικής καθοδήγησης.

Στο πλαίσιο των υπηρεσιών του, το Παθολογικό Τμήμα παρέχει και παθολογική εκτίμηση κατά την κύηση, συμβάλλοντας στην παρακολούθηση της γενικής υγείας της εγκύου και στην έγκαιρη αναγνώριση πιθανών παθολογικών καταστάσεων που απαιτούν αντιμετώπιση ή στενότερη παρακολούθηση.

Το Χειρουργικό Τμήμα του REA MED παρέχει κλινική χειρουργική εκτίμηση και οργανωμένη παρακολούθηση ασθενών που χρειάζονται χειρουργική αξιολόγηση ή συνέχεια φροντίδας πριν και μετά από χειρουργικές παρεμβάσεις. Το τμήμα συμβάλλει στην έγκαιρη χειρουργική καθοδήγηση και στην ορθή διαχείριση του περιστατικού, πάντα με επίκεντρο την ασφάλεια και τη σωστή ενημέρωση του ασθενούς.

Σε συνεργασία με την Κλινική ΡΕΑ, παρέχεται πλήρης κάλυψη του φάσματος των χειρουργικών επεμβάσεων, διασφαλίζοντας τη συνέχεια της φροντίδας από την αρχική εκτίμηση έως την ολοκλήρωση της θεραπείας και την παρακολούθηση του ασθενούς.

Το Τμήμα Οστεοπόρωσης παρέχει υψηλής ποιότητας ιατρικές υπηρεσίες για την καταπολέμηση της οστεοπόρωσης, στοχεύοντας σε ένα καλύτερο βιωτικό επίπεδο ανδρών και γυναικών που εμφανίζουν αυτή την ασθένεια.

Η οστεοπόρωση μπορεί να διαγνωστεί με τη Μέτρηση της Οστικής Πυκνότητας, η οποία μετράται με τη μέθοδο της απορροφησιομετρίας διπλής ενεργειακής δέσμης (X/DXA). Θεωρείται η μέθοδος εκλογής παράλληλα με τη μέτρηση βιοχημικών και ορμονικών παραμέτρων στο αίμα και στα ούρα.

Με τις θεραπευτικές δυνατότητες οι οποίες υπάρχουν για την οστεοπόρωση, μπορεί να επιτευχθεί η αναστολή της οστικής απώλειας, η αύξηση της οστικής μάζας και η μείωση της πιθανότητας κατάγματος. Στα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της οστεοπόρωσης συμπεριλαμβάνονται το ασβέστιο και η βιταμίνη D.

Το Τμήμα Οστεοπόρωσης αναλαμβάνει τον έλεγχο, τη θεραπεία, καθώς και την παρακολούθηση των ασθενών με οστεοπόρωση.

Το Τμήμα Αθλητικών Κακώσεων εξειδικεύεται στην Αρθροσκοπική Επανορθωτική Χειρουργική και Χειρουργική Αθλητικών Κακώσεων χρησιμοποιώντας τις πιο σύγχρονες, εξελιγμένες και ελάχιστα επεμβατικές μεθόδους.

Στόχος μας είναι η ασφαλής επιστροφή του ασθενή στις δραστηριότητές του και η αποφυγή υποτροπών. Η έγκυρη διάγνωση, με την κλινική εξέταση και τον απαιτούμενο απεικονιστικό έλεγχο, σε συνδυασμό με την αντιμετώπιση του ασθενούς με βάση τα τελευταία διεθνή πρωτόκολλα, εξασφαλίζουν την επιτυχία της θεραπείας.

Η χειρουργική αντιμετώπιση των περιστατικών περιλαμβάνει κυρίως την αρθροσκοπική χειρουργική του γόνατος, του ώμου και της ποδοκνημικής. Η χρήση τεχνολογίας αιχμής και η τεράστια εμπειρία μας, ελαχιστοποιεί τη διάρκεια του χειρουργείου, με αποτέλεσμα τη μείωση του μετεγχειρητικού πόνου και των μετεγχειρητικών επιπλοκών.

Αρθροσκοπική επιδιόρθωση του επιχειλίου χόνδρου, λόγω ρήξης αυτού σε πρόσθια και οπίσθια αστάθεια του ώμου

Τέλος, τα τελευταία χρόνια εφαρμόζονται με ιδιαίτερη επιτυχία οι αναγεννητικές ορθοβιολογικές θεραπείες.

1. Τη μέτρηση ταχυτήτων αγωγής των περιφερικών νεύρων με επιφανειακά ηλεκτρόδια, η οποία βοηθά στη διάγνωση παθήσεων όπως οι περιφερικές νευροπάθειες (παγιδευτικές, όπως το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα, πολυνευροπάθειες και άλλες βλάβες των νεύρων, των ριζών και παθήσεις των πλεγμάτων).

2. Το ηλεκτρομυογράφημα με βελονοειδές ηλεκτρόδιο μίας χρήσης. Καταγράφεται η ηλεκτρική δραστηριότητα των μυών τόσο σε κατάσταση ηρεμίας όσο και κατά τη σύσπαση. Η εξέταση παρέχει πολύτιμες πληροφορίες για τη λειτουργία των μυών Δίδεται επίσης η δυνατότητα διενέργειας ποσοτικού μυογραφήματος, το οποίο αποτελεί μια πιο εξειδικευμένη μορφή ηλεκτρομυογραφικής εξέτασης, η οποία επιτρέπει την αντικειμενική και αριθμητική ανάλυση των κινητικών μονάδων και χρησιμοποιείται κυρίως για τη διάγνωση και παρακολούθηση παθήσεων των μυών.

3. Η δοκιμασία επαναληπτικών ερεθισμών, η οποία χρησιμοποιείται για τη διερεύνηση διαταραχών της νευρομυϊκής σύναψης όπως η μυασθένεια και το μυασθενικό σύνδρομο.

Να έχει κάνει μπάνιο την ημέρα της εξέτασης και να μην έχει εφαρμόσει κρέμες, λάδια ή λοσιόν στο δέρμα, καθώς μπορεί να επηρεάσουν την ποιότητα της καταγραφής.

Να φορέσει άνετα ρούχα που επιτρέπουν εύκολη πρόσβαση στα άκρα.

Να ενημερώσει τον ιατρό εάν λαμβάνει αντιπηκτικά φάρμακα ή άλλα σημαντικά φάρμακα.

Να αναφέρει τυχόν ύπαρξη βηματοδότη ή άλλης ιατρικής συσκευής.

Να φέρει μαζί του προηγούμενες εξετάσεις, απεικονιστικά ευρήματα ή ιατρικές γνωματεύσεις που σχετίζονται με το πρόβλημά του.

Ο όρος «Άνοια» είναι κατ’ αρχήν περιγραφικός και αναφέρεται στην έκπτωση τωννοητικών λειτουργιών σε βαθμό ικανό να επηρεάζει την καθημερινή λειτουργικότητα των ασθενών. Η αιτιολογία της Άνοιας (δηλαδή η υποκείμενη παθολογική διεργασία που έχει οδηγήσει στη νοητική έκπτωση) μπορεί να είναι εκφυλιστική (συχνότερο αίτιο η νόσος Alzheimer), αγγειακή, τραυματική, τοξική (π.χ. αλκοόλ, ανεπιθύμητες ενέργειες φαρμάκων), μεταβολική (π.χ. ελλείψεις βιταμινών, υποθυρεοειδισμός, νεφρική βλάβη, ηπατική ανεπάρκεια) ή και συνδυασμός των ανωτέρω. Συνήθως, τα πρώτα συμπτώματα αφορούν στη μνήμη για πρόσφατα γεγονότα (π.χ. κάποιος/α ξεχνά πρόσφατες συζητήσεις, επαναλαμβάνει ερωτήσεις, χάνει προσωπικά αντικείμενα), ωστόσο συχνά ενδέχεται να εμφανιστούν αμιγώς συναισθηματικά ή συμπεριφορικά συμπτώματα (π.χ. έντονο άγχος, αϋπνία, θλίψη, απάθεια, ευερεθιστότητα, ευσυγκινησία) ή δυσχέρεια στην καθημερινή λειτουργικότητα (π.χ. προβλήματα στην οδήγηση, λάθη σε οικονομική διαχείριση, χωροχρονικός αποπροσανατολισμός). Δεδομένης της αύξησης του προσδόκιμου επιβίωσης, της συνεπακόλουθης γήρανσης του πληθυσμού και της ερευνητικής προόδου που επιτρέπει την πρώιμη ακριβή διάγνωση, τα περιστατικά νοητικής έκπτωσης – Άνοιας στην κοινότητα ολοένα και αυξάνονται.

Διανύουμε μία εποχή ραγδαίων επιστημονικών εξελίξεων που αφορούν πρωτίστως στη νόσο Alzheimer, ωστόσο έμμεσα ή άμεσα επηρεάζουν κάθε ασθενή με Άνοια. Πλέον είναι διαθέσιμες σύγχρονες μέθοδοι πρώιμης διάγνωσης της νόσου (και σε προκλινικό-ασυμπτωματικό στάδιο), ακόμα και μέσω μίας απλής εξέτασης αίματος. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αποτελεί μία επανάσταση στον τομέα της Νευρολογίας εν γένει, καθώς επιτρέπει την έγκαιρη και ακριβή διάγνωση και τη στοχευμένη θεραπευτική αντιμετώπιση της νόσου Alzheimer. Επιπλέον, κυκλοφορούν εμπορικά και αναμένονται και στην Ελλάδα εντός του έτους οι πρώτες αιτιολογικές θεραπείες της νόσου Alzheimer. Πρόκειται για ενδοφλεβίως χορηγούμενα φάρμακα, τα οποία στοχεύουν στην πρωτεΐνη του Αμυλοειδούς, εμποδίζοντας τη συσσώρευσή της στον Εγκέφαλο. Η συσσώρευση του Αμυλοειδούς θεωρείται πως αποτελεί το αρχικό βήμα στην παθολογική διεργασία της νόσου Alzheimer που οδηγεί τελικά σε Άνοια. Συνεπώς τα νέα αυτά φάρμακα παρεμβαίνοντας στο συγκεκριμένο μονοπάτι επιβραδύνουν ή και αναστέλλουν την εξέλιξη της νόσου.

Οι προαναφερθείσες εξελίξεις είναι σίγουρα ρηξικέλευθες επιστημονικά και ιδιαίτερα ελπιδοφόρες για τους/τις ασθενείς. Ταυτόχρονα όμως, καθιστούν σήμερα πιο κομβικό από ποτέ τον ρόλο των ειδικών Ιατρείων Μνήμης – Νοητικών Διαταραχών. Ο μεγάλος όγκος των ασθενών σε συνδυασμό με το συνεχώς μεταβαλλόμενο επιστημονικό τοπίο απαιτούν την παρακολούθηση από Νευρολόγους εξειδικευμένους/ες στον τομέα των Νοητικών Διαταραχών και τη χρήση όλων των διαθέσιμων μέσων (κλασικών και σύγχρονων) για τη διάγνωση και την αντιμετώπιση. Ιδίως για ασθενείς που παρουσιάζουν κλινικές ατυπίες (π.χ. εμφάνιση συμπτωμάτων πριν τα 70 έτη, ταχεία εξέλιξη συμπτωμάτων, συνυπάρχουσα κινητική διαταραχή, έντονα συμπεριφορικά συμπτώματα) είναι απαραίτητη η άμεση αξιολόγηση σε Ιατρείο Μνήμης, καθώς ενδέχεται να υποκρύπτεται κάποιο σπάνιο ή/και δυνητικά αναστρέψιμο αίτιο. Επιπροσθέτως, οι ασθενείς που παρουσιάζουν την κλασική κλινική εικόνα Άνοιας στο πλαίσιο της νόσου Alzheimer (εμφάνιση συμπτωμάτων μετά τα 70 έτη, προεξάρχουσα διαταραχή μνήμης για πρόσφατα γεγονότα, βραδεία επιδείνωση στην πορεία του χρόνου) ωφελούνται ιδιαιτέρως από την παρακολούθηση σε ειδικό Ιατρείο Μνήμης μέσω της πρόσβασης σε νεότερες μεθόδους διάγνωσης, αντιμετώπισης και συνολικής διαχείρισης του νοσήματος.

Η εποχή κατά την οποία η Άνοια θεωρούταν φυσικό επακόλουθο του γήρατος («Γεροντική Άνοια») έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Σήμερα γνωρίζουμε πως η νοητική έκπτωση αποτελεί την κλινική έκφραση μίας παθολογικής εγκεφαλικής διεργασίας και συνεπώς πρέπει να διαγνωστεί με ακρίβεια και να αντιμετωπιστεί στοχευμένα. Είναι επίσης αποδεδειγμένο πως η εφαρμογή προληπτικών μέτρων (ρύθμιση παραγόντων αγγειακού κινδύνου, τακτική σωματική άσκηση, κοινωνική δραστηριότητα, αντιμετώπιση αϋπνίας και κατάθλιψης) ιδίως σε άτομα υψηλού κινδύνου μειώνει έως και 50% τον κίνδυνο εμφάνισης Άνοιας. Παράλληλα, η έγκαιρη διάγνωση και έναρξη θεραπείας και η τακτική παρακολούθηση βελτιώνει την ποιότητα ζωής ασθενών και οικείων, επιβραδύνοντας την εξέλιξη της νόσου. Η ευαισθητοποίηση, συνεπώς, των επαγγελματιών υγείας αλλά και του κοινού για τις πρώτες ενδείξεις νοητικής έκπτωσης και η άμεση εκτίμηση από Νευρολόγο είναι ο ακρογωνιαίος λίθος για τη βέλτιστη πορεία. Ως κατακλείδα, λοιπόν, με το βλέμμα στο μέλλον μπορούμε να πούμε πως «Η Άνοια είναι μία χρόνια νόσος που προλαμβάνεται και αντιμετωπίζεται!».

Τι είναι η Φυσική Ιατρική και Αποκατάσταση;

Η Φυσική Ιατρική και Αποκατάσταση (γνωστή και ως Φυσιατρική) είναι ιατρική ειδικότητα που ασχολείται με τη διάγνωση, θεραπεία και ολοκληρωμένη αντιμετώπιση κυρίως ατόμων με κινητικές διαταραχές αλλά και όλες τις παθήσεις που επηρεάζουν την λειτουργικότητα του ατόμου. Στόχος είναι η βελτιστοποίηση της λειτουργικότητας του ατόμου, της ανεξαρτησίας και της ποιότητας ζωής που σχετίζεται με την υγεία και όχι μόνο η αντιμετώπιση της υποκείμενης νόσου.

Η Φυσική Ιατρική και Αποκατάσταση υιοθετεί μια ολιστική και ασθενοκεντρική προσέγγιση όπως ακριβώς περιγράφεται και από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας η κατάσταση υγείας και λειτουργικότητας του ατόμου (International Classification of Functioning, Disability and Health*) λαμβάνοντας υπόψη όχι μόνο τη σωματική κατάσταση, αλλά και τις ψυχολογικές και κοινωνικές διαστάσεις της υγείας, το περιβάλλον στο οποίο ζει το άτομο και άλλους προσωπικούς παράγοντες (οικογενειακούς, επαγγελματικούς, κλπ.). Με την έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση επιπλοκών και συνοδών καταστάσεων της κύριας νόσου του ατόμου, η ειδικότητα της Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης εστιάζει στη βελτίωση της ικανότητας του ατόμου να εκτελεί καθημερινές δραστηριότητες, να συμμετέχει στην κοινωνική ζωή και να διατηρεί την αυτονομία του.

Οι ιατροί της ειδικότητας αξιολογούν και αντιμετωπίζουν ένα ευρύ φάσμα παθήσεων, όπως: παθήσεις του νευρικού συστήματος (π.χ. αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, σκλήρυνση κατά πλάκας, κάκωση/βλάβη νωτιαίου μυελού, πολυριζονευροπάθεια), μυοσκελετικές παθήσεις (π.χ. χρόνιος πόνος, αρθρίτιδα, τραυματισμοί), συγγενείς διαταραχές (π.χ. εγκεφαλική παράλυση, δισχιδής ράχη), λειτουργικοί περιορισμοί μετά από νόσο, χειρουργείο ή τραυματισμό

Βασικό χαρακτηριστικό της ειδικότητας είναι η διεπιστημονική συνεργασία με τα μέλη της ομάδας Αποκατάστασης: φυσικοθεραπευτές, εργοθεραπευτές, λογοθεραπευτές, νοσηλευτές αποκατάστασης, κλινικοί διατροφολόγοι, ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί, ορθωτίστες και όποτε απαιτείται με την συμμετοχή και άλλων ιατρικών ειδικοτήτων. Πυρήνα της ομάδας Αποκατάστασης αποτελεί ο ίδιος ο ασθενής και οι προσφιλείς οικείοι αυτού. Τελικός στόχος είναι να βοηθηθεί το άτομο να επιτύχει το μέγιστο δυνατό επίπεδο λειτουργικότητας και ανεξαρτησίας, σύμφωνα με τις προσωπικές του ανάγκες, τους στόχους του και το περιβάλλον στο οποίο ζει.

Σε ποιους απευθύνεται το ιατρείο Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης του πολυϊατρείου REA MED;

Στόχος των παρεχομένων ιατρικών υπηρεσιών αποκατάστασης είναι η επίτευξη της μέγιστης δυνατής λειτουργικότητας και ανεξαρτησίας του ατόμου και η βελτίωση της ποιότητας ζωής που σχετίζεται με την υγεία. Μέσα από τη συνεργασία ιατρού και ασθενούς, ή/και των φροντιστών αυτού τίθενται με κοινή συναίνεση ρεαλιστικοί και εξατομικευμένοι στόχοι, λαμβάνοντας υπόψη: τις ανάγκες και τις προτεραιότητες του ατόμου, ή/και των φροντιστών αυτού, το περιβάλλον διαβίωσης, τις καθημερινές δραστηριότητες.

Εγχύσεις αλλαντοτοξίνης τύπου Α (Botox, Dysport) για τη διαχείριση της σπαστικότητας και της δυστονίας

Κλινική εκτίμηση αναγκαιότητας και χρήσης βοηθημάτων και ορθώσεων (νάρθηκες, κηδεμόνες) για την βελτίωση της λειτουργικότητας

Συνεργασία με άλλες ιατρικές ειδικότητες και μέλη της ομάδας Αποκατάστασης (φυσικοθεραπευτές, εργοθεραπευτές, λογοθεραπευτές, νοσηλευτές αποκατάστασης, κλινικούς διατροφολόγους, ψυχολόγους, ορθωτίστες, κοινωνικούς λειτουργούς και άλλους επαγγελματίες υγείας)

Γιατί να απευθυνθείτε σε ειδικό Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης;

Αναβαθμίσουν συνολικά την σχετιζόμενη με την υγεία ποιότητα ζωής του ασθενή ή/και των φροντιστών αυτού